Czym są profile dominacji?


U każdego z nas dominuje jedna z  półkul mózgowych, która ma bezpośredni wpływ na nasze zachowanie, przetwarzanie informacji oraz reakcję w sytuacjach stresujących. O tym,  jak funkcjonujemy  na co dzień decydują też dominacje naszych oczu, uszu, rąk oraz nóg. Do tej pory nazywano te schematy lateralizacją.

Ludzie z dominacją lewej półkuli mózgowej pracują zadaniowo, co sprawia im wielką przyjemność.  Muszą wykonać i zamknąć jedno zadanie, zanim zabiorą się z drugie. Żyją z zegarkiem w ręce, potrafią dokładnie zaplanować swoje działania. Jednak, gdy plany zaczynają ulegać zmianie, czują się niekomfortowo. Trudno jest im sobie wytłumaczyć tę sytuację, potrzebują czasu, by ułożyć sobie po raz kolejny dalszą część dnia.

Osoby „lewopółkulowe” szukają różnic, dlatego jest im łatwiej funkcjonować w tradycyjnym systemie edukacyjnym niż uczniom z dominacją prawej półkuli. Otóż już od pierwszej klasy dzieci napotykają na zadania typu: Zaznacz elementy, którymi różnią się pomiędzy sobą dwa obrazki”. Ze względu na możliwości lewej półkuli dzieci o tej dominacji osiągają podczas zadań tego typu sukces.

Kolejnymi cechami osób z dominacją lewej półkuli  mającymi bezpośredni wpływ na uczenie się jest kontrolowanie uczuć, myślenie przyczynowo-skutkowe, analiza  oraz nastawienie na strukturę. Ci uczniowie muszą najpierw wiedzieć, co będą robić, a potem z kim.

Prawopółkulowi są osobami  zwracającymi uwagę na podobieństwa i  emocje. Dlatego mają wokół siebie więcej znajomych, łatwiej nawiązują relacje i wyrażają swoje uczucia. Potrafią myśleć o wielu rzeczach na raz.

Są to uczniowie, którzy odrabiając prace domową  mają na biurku otwarte książki i zeszyty przynajmniej z dwóch przedmiotów.  Jesteśmy przekonani, że w swoim tempie i charakterystycznej dla nich organizacji są w stanie wykonać wszystkie zadania. Jednak, kiedy wkroczy do ich pokoju dorosły z dominacją lewej półkuli i powie: – Co to za bałagan?! Jak można tak odrabiać lekcje?! … Pozamykaj zeszyty, zostaw tyko otwarty ten, w którym obecnie pracujesz! Poskładaj niepotrzebne książki i odłóż!, to dziecko ma duży problem z zakończeniem swojego zadania. Uzasadnienie jest proste: Myślenie o wielu rzeczach na raz jest dla prawopółkulowych dzieci podstawą.  Mają otwarte wszystkie zeszyty i książki, bo chcą być przygotowani na pracę ich mózgu. Jeśli więc odrabiają matematykę, a w tym momencie przyjdzie im pomysł na wypracowanie, odkładają zeszyt w kratkę i biorą się za pisanie. Gdy jednak skończy się wena, odsuwają polski i wracają z powrotem do zadania z matematyki. Są jednak cały czas gotowi powrócić do pisania, kiedy tylko ich mózg da sygnał do gotowości twórczego tworzenia opowiadania.

Prawopółkulowi to ludzie, którym zegarek w ogóle nie jest potrzebny. Kiedy umówią się z kimś i spóźnią około godziny, nie stanowi to dla nich żadnego problemu, gdy  lewopółkulowy czekając „traci zmysły”.

Każdy z nas posiada swój własny  profil dominacji nie tylko półkuli mózgowej, ale też innych części ciała. Od niego zależy nasza reakcja w sytuacji stresującej oraz radzenie sobie z wyzwaniami.

Wszystkie profile są bardzo dobre i niosą za sobą określony potencjał.  Każdy z nas korzysta z zasobów obydwu półkul mózgowych w sytuacji sprzyjającej uczeniu i w poczuciu bezpieczeństwa.  Jednak istniej pewne zagrożenie, gdy pojawia się stres. Wówczas rola nauczyciela jest bardzo ważna. Jego zadaniem jest przywrócić dziecku równowagę psychiczną tak, by mogło podjąć próbę rozwiązania zadania.

Wszelkie informacje zbierane receptorami umiejscowionymi po prawej stronie ciała są przesyłane po przekątnej do lewej półkuli mózgowej.  Informacje zbierane prawą częścią ciała przepływają do lewej półkuli. Tam powinny być przetwarzane, jeśli dana półkula jest dominującą. Jeśli jest  inaczej, informacje muszą być jeszcze przesłane do półkuli dominującej.

W zależności od dominacji, ręki, oka ucha i nogi mamy określone blokady w sytuacji stresującej. Natomiast w sytuacji sprzyjającej uczeniu wszystkie profile mają szansą osiągnąć sukces. Pomimo tego, że dominują u nas określone części ciała i półkula, korzystamy z zasobów całego organizmu. Jednak, gdy pojawiają się momenty trudne, w zależności siły i odporności psychicznej nasze ciało reaguje w określony dla siebie sposób.

I tak proponujemy zbadać swój profil. By tego dokonać, należy zdiagnozować dominację twojej półkuli, ręki, ucha i nogi. Pomożemy Ci w tym. Na początek, przeczytaj poniższe opisy diagnoz i sprawdź swoją lateralizację – ręki, oka, ucha i nogi. Dominację półkuli najlepiej sprawdzić wystandaryzowanym testem psychologicznym lub wizytą u naszego psychologa w szkole.

DOMINACJA RĘKI

Zastanów się, którą ręką wykonujesz NAJWIĘCEJ CZYNNOŚCI.

Chodzi o ustalenie pierwotnie dominującej ręki. Odzywa się ona wówczas, gdy pojawia sytuacja stresująca. Na tej ręce możemy bardziej polegać.

DOMINACJA OKA

Wskaż punkt  na ścianie przed sobą i wpatruj się w niego poprzez zwiniętą kartkę w tubę przez chwilę.  Będąc w bezruchu przymknij oko lewe, otwórz. Potem przymknij prawe i otwórz. Oko, którym widziałeś punkt przez tą tubę jest najprawdopodobniej Twoim dominującym.

DOMINACJA UCHA

Sprawdzenie dominacji ucha jest wyzwaniem. Jednak zastanów się, które ucho nadstawiasz, by dobrze słyszeć, np. kiedy ktoś podaje Ci ważne informacje przez telefon, albo kiedy podsłuchujesz rozmowę kogoś zza ściany.

DOMINACJA NOGI

Dominację nogi można sprawdzić, stając w małym rozkroku i coraz bardziej pochylając się do przodu. Noga, która jako pierwsza wyrwie się na ratunek przed upadkiem, jest naszą nogą dominującą.

Pozostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *