Wzrokowcy – kim są i jak ich wspierać?


Osoby z dominującym wzrokowym systemem reprezentacji lubią uczyć się poprzez patrzenie lub obserwację pokazu (demonstracje). Preferują naukę z wykorzystaniem pomocy wizualnych np. wykresy, tabele, teksty zorganizowane.

Używają (w mowie i piśmie) słów typu: zobacz, cel, perspektywa, obserwować, obraz, jasny, horyzont, przejrzeć, mglisty, iluzja, wyobrazić sobie, przymknąć na coś oko, mieć niejasne wrażenie, nadać czemuś barwy, nie mieć cienia wątpliwości, popatrzeć przez palce… to wygląda, mało przejrzyste, promieniuje, spojrzenie, świeci, widzę to, moja wizja…
Często mówią: „Ten pomysł wygląda dobrze!” „Już to widzę!” „Zobacz jaka to dobra muzyka” lub „Zobacz jak to pachnie…”

Wzrokowcy lubią czytać opisy. Z łatwością pamiętają twarze autorów książek, numery stron z daną treścią w tekście. Przeważnie lubią robić notatki na podstawie czytanych informacji.
Pisanie, rysowanie jest ich ulubionym sposobem uczenia się.
Ich myśli formułowane są w postaci obrazów, nielinearnie, więc często wypowiadają się nieco chaotycznie, myślą o kilku rzeczach na raz.
Koncentrację zburzy im nieporządek i nadmierny ruch. Wzrokowiec zanim rozpocznie pracę musi ułożyć sobie rzeczy na biurku tak, aby dobrą miał perspektywę na wszystko co na nim ma. Na ogół preferują schludność i ład, lubują się też w sztukach wizualnych. Sami lubią rysować, malować, fotografować, filmować, tworzyć coś na co mogą patrzeć.

Generalnie wzrokowcy, kiedy myślą to patrzą do góry (ponad poziom głowy do góry, „na sufit”), (trudno im więc patrzeć rozmówcy w oczy).
Kiedy sobie coś chcą przypomnieć – patrzą do góry w lewo.
Kiedy sobie coś wyobrażają – patrzą do góry w prawo.

Typowi wzrokowcy nie lubią dużo mówić. A jak mówią to wysoko, głośno, szybko, z gestami na wysokości głowy i wzrokiem często utkwionym ponad głową rozmówcy (przypominam, że myślą obrazami).
Kiedy każe się im patrzeć w oczy – wybijają się i zapominają co mieli powiedzieć. Utrudnia im to koncentrację.

Sposobami na rozwijanie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy wzrokowców są:
– korzystanie z organizatorów wizualnych typu mapy mentalne, linie czasu, żeby nauczyć się „obrazów myśli” oraz myślenia w kategoriach procesów i chronologii;
– wspomaganie procesu uczenia się pomocami ikonicznymi typu ilustracje, planery, żeby stworzyć warunki do wzrokowego przyjmowania nowych informacji;
– czytanie tekstów, żeby trenować umiejętność czytania ze zrozumieniem i interpretowania cudzych myśli, brania pod uwagę różnych kontekstów;
– pisanie, żeby robiąc notatki móc naocznie zaprezentowane informacje oraz żeby spisując myśli mieć okazję do usystematyzowania ich wizualnie;
– obserwowanie innych, żeby widzieć jak sobie radzą z danym problemem, jakich metod i rozwiązań używają, aby uczyć się na ich doświadczeniach i praktyce;
– uczestnictwo w pokazach i demonstracjach, żeby zobaczyć na własne oczy pewien wycinek opowiadanej rzeczywistości;
– tworzenie i wypełnianie kart pracy z zadaniami dydaktycznymi, żeby mieć przejrzysty obraz treści do nauczenia.

Pozostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *